InLuSt

ตอนที่2 : เปิดใจกับเพื่อนในห้อง

อัพเดท 2 มี.ค. 49

ผมพึ่งรู้จากโรงเรียนนี้นี่แหละว่าการเป็น"เกย์"นั้นก้อมีข้อดีกับเค้าเหมือนกัน
 หลังจากที่ผมโดนไอ้เบสท์เปิดเผยเรื่องนี้...
มันทำให้ผมมีเพื่อนผู้หญิงเพิ่มมากขึ้น...ผมสนิทกับเพื่อนในห้องเรียนมากขึ้น
เป็นกันเองกันมากขึ้น...รู้สึกผ่อนคลาย...ไม่ต้องกดดันในการปกปิดตัวเอง

มันก้อเหมือนกับเหรียญที่มีสองด้านเมื่อมีข้อดีมันก้อมีข้อเสียอยู่เช่นกัน...
ดิวครับ...เข้าเหมือนจะเลี่ยงๆผม...ไม่ค่อยคุยกับผมเหมือนแต่ก่อน...
ไม่ค่อยอยู่ในห้องนอน...หนีไปอ่านหนังสือที่ห้องสมุด...
พอกลับมาที่ห้องนอนก้อรีบไปอาบน้ำแล้วก้อไปอ่านหนังสือที่ห้องอื่นต่อ...
ผมที่รอคอยที่จะคุยกับเขาอยู่ทุกวันเป็นอันต้องผล็อยหลับไปก่อนที่เขาจะกลับมาที่ห้องเสียทุกที...
มันเป็นอย่างนี้อยู่นาน...จนผมเริ่มทนไม่ได้....

................................................................

ดิว....ผมเรียกเขา...หลังจากที่เข้ากลับมาที่ห้องสมุดและเตรียมตัวไปอาบน้ำ..
ดิวชะงักแต่ไม่ได้หันกลับมา...มีอะไรเหรอเอ็ม...

นายหลบหน้าเราทำไม....คำถามหลุดออกไปจากริมฝีปากของผม..มันเป็นเพียงคำถามเดียวจากหลายคำถามที่ผมได้คิดเอาไว้....หลังจากนั้นความเงียบก้อเข้าปกคลุม.....ดิวยังไม่ได้ตอบอะไร...ผมเองก้อชักจะเก็บอารมณ์ขุนมัวไว้ไม่อยู่...

เราไม่ได้หลบหน้านาย..เอ็ม......ดิวตอบแล้วหันหน้ามามองผมที่นั่งอยู่บนเตียง...

เราจ้องตากันสักพัก...ไม่มีคำพูดใดๆหลุดออกมา...จนผมต้องเป็นฝ่ายทำลายความเงียบอีกเป็นครั้งที่สอง...


ดิว..นายเป็นเพื่อนเรานะ.....


ใช่เอ็ม...เราเป็นเพื่อนกัน...เขาตอบ...สั้นๆแค่นั้น...


...............................................................................

หลังจากที่ดิวไปอาบน้ำ...สักพัก...ผมก้อทรุดตัวลงนอน..
น้ำอุ่นๆไหลผ่านข้างแก้มอย่างหยุดไว้ไม่อยู่...

คำตอบของเขา...เพียงแค่ประโยคสั้นๆ...มันก้อได้บอกผมแล้วว่าดิวต้องการสื่ออะไรให้ผม....


เอ็มเราเป็นแค่เพื่อนกันเถอะ...อย่าคิดเป็นอย่างอื่นเลย...


ผมถูกปฏิเสธเสียแล้ว....

edit @ 7 Jul 2009 17:02:15 by Besuto

ตอนที่ 1 : การเริ่มต้น

อัพเดท 21 ก.พ. 49

ตอนนี้ผมไม่รู้ว่าจะอธิบายให้คนอื่นรู้ได้ยังไง  ถึงอาการสับสนในตัวเอง

แต่ยังไงๆผมก็ต้องเลือกอยู่ดี...ว่าผมจะเข้าเรียนที่โรงเรียนนี้ดีมั้ย

ผมกลัวเหลือเกิน....กลัวว่าจะห้ามใจตัวเองไม่อยู่  มันจะเป็นอะไรไปมั้ย ถ้าผมจะของทำตามสิ่งที่หัวใจผมเรียกร้อง....ตามใจตัวเอง...เปิดเผยตัวเอง...ว่าผม...เป็นเกย์

ไม่คิดเลยว่าการตัดสินใจครั้งนี้ของผมเริ่มจะทำให้ผมลำบากใจเสียแล้ว

โรงเรียนนี้เป็นโรงเรียนประจำ  อยู่ในเขตรั้วมหาวิทยาลัย...มันทำให้ผมรู้สึกสะดวกขึ้นในการปิดบังพ่อแม่(เพราะไกลบ้าน)...และสบายใจขึ้นที่จะปล่อยให้หลุดบ้างในบ้างครั้ง...เพราะสมัยนี้มันดีกว่าสมัยก่อนเยอะ

แต่ถึงจะเป็นอย่างนั้นก้อเถอะ...กันไว้ดีกว่าแก้...

ห้องนอนผมในตอนมอสี่มีรูมเมทสิบสองคน(ตอนนั้นหอชายมีหอเดียว) ก้ออยู่กันได้สบายๆ ไม่มีปัญหาอะไร

ผมก้อเริ่มทำความรู้จักกับคนที่ใกล้ที่สุด...คนที่นอนเตียงติดกัน

“หวัดดี...เราชื่อเอ็ม”ผมเริ่ม...ทักกับคนที่ง่วนอยู่กับการจัดของอยู่

“อืม  ดี...เรา ดิว” เขาเงยหน้าขึ้นแล้วตอบผม.....

ผมชะงักไปชั่วขณะหนึ่งก่อนที่จะทำหน้าเป็นปกติแล้วเริ่มคุยสานสัมพันธ์กับเขาต่อโดยที่ใจดวงน้อยๆของผมขณะนั้นกำลังเต้นรัวอย่างบ้าคลั่ง

เขาไม่ได้หน้าตาหล่อ...ไม่ใช่สเปคอย่างที่ตั้งไว้...ตัวไม่ได้สูงอย่างที่ชอบ...แต่เพียงแค่ผมเห็นหน้าเขาผมก้อเริ่มรู้สึกแล้วว่า....ตกหลุมรักเขาเข้าให้แล้ว...

-------------------------------------------------- 

ช่วงแรกๆตอนอยู่ในห้องเรียนผมก้อทำตัวแมนๆไว้

โดยคนอื่นในห้องเข้าก้อไม่ได้สงสัยหรือมาจับผิดอะไรผมมากนักเพราะเพิ่งรู้จักกันได้ไม่นาน....

ห้องเรียนของผมนั้นน่าจะเรียกได้ว่ามีครบทุกเพศเลยจริงๆ...ผู้หญิง...ผู้ชาย...เกย์(ยังไม่รวมผม) ทอม และดี้

ไม่มีใครรังเกียจกันเลยนะแม้ว่าจริงแล้วผู้ชายในห้องจะเกลียดเกย์เอามากๆ...แต่ตราบใดที่ผมและเกย์อีกคนไม่เอาเค้าไปเป็นtarget ทุกอย่างก้อรับกันได้

เพื่อนสนิทผมในห้องเรียนนั้นนอนห้องเดียวกับผม...แต่ไม่ใช่ดิวนะครับ  ดิวเขาอยู่ห้องอื่นๆ

เพื่อนสนิทผมมีสองคน  คนนึงชื่อเบสท์ อีกคนนึงชื่อโจ้

เบสท์เป็นคนตัวสูงผิวสีน้ำผึ้ง(คนในห้องล้อว่าเค้าดำนะ ถึงแม้ว่าจะเกินจริงไปหน่อยก้อเหอะ) ไม่ค่อยบึกเท่าไหร่จัดไปว่าเป็นคนผอมละกันครับ ส่วนโจ้นั้น สูงพอๆกับเบสท์แต่ขาวกว่าครับ

ผมเก็บความลับไว้ได้นานประมาณครึ่งปีครับ  เรื่องมาแตกก้อเพราะว่าเบสท์คนนี้มาจับสังเกตได้ว่าผมหน่ะแอบมองดิวอยู่บ่อยๆ

ผมไม่ได้ตั้งใจมองนะครับ  ผมก้อแค่อ่านหนังสือจนเหนื่อยแล้วอยากพักสายตา  มองไปรอบๆห้องนอน  แต่สายตาของผมมันไปหยุดอยู่ที่เขาเองตะหาก  ผมไม่ได้ตั้งใจจริงๆนะครับ

ดิวก้อเป็นอย่างที่ผมบรรยายแหละครับในตอนแรกอะครับ...เขาไม่ใช่คนหล่อ แต่จัดว่าดูดี ไม่ใช่คนตัวสูง คงจะประมาณร้อยเจ็ดสิบเอ็ดเจ็ดสิบสองประมาณนี้แหละ แต่เขาเป็นคนหุ่นดีมากๆๆเพราะเขาเป็นคนชอบเล่นกีฬาแล้วเขาก้อชอบชวนผมไปเล่นด้วยตอนแรกผมก้อปฏิเสธอยู่หรอกครับ  แต่หลังๆผมก้อไปกะเขานะครับไม่ได้ไปเล่นแต่ไปดูเขาเล่น เห็นเขาเล่นบาส เล่นแบท ผมก้อมีความสุข ไปดูเขาเล่นก้อไม่รู้เรื่อง แต่ก้อยังไปกะเขา

มีความสุขมากๆครับช่วงนั้น

พอความแตก(เพราะไอ้เบสท์ตัวดีแท้ๆเชียว)คนในห้องก้อไม่ได้เปลี่ยนแปลงอารายมากนัก ผมรู้สึกสบายใจกว่าเดิมเยอะที่ไม่ต้องปิดบังเพื่อนห้องเรียนแต่กลับมีปัญหากับดิวเสียอีก......